Հայկական տարբեր իրողությունների վերաբերյալ մեր իսկ վերաբերմունքի «ֆենոմենը» բացատրելու առումով անգնահատելի են հայ առակագիրների թողած ժառանգությունը, որոնց շարքում առանձնանում են միջնադարյան հայ աստվածաբան, մատենագիր և առակագիր Վարդան Այգեկցու գործերը:
Ահա և դրանցից մեկը, որն ավելի քան արդիական է այսօր, քան երբև է…
Հավաքվեցին մի անգամ այծերը ու գայլերին նամակ ուղարկեցին, թե ինչու ենք մենք դարերով թշնամի իրար հետ, եկեք ապրենք միասին սիրո եվ խաղաղության մեջ:
Ուրախացան գայլերը, իրենց համաձայնությունը տվեցին ու շատ նվերներ ուղարկեցին այծերին, իսկ նամակում գրված էր.
«Շատ ճիշտ եք որոշել, հարգարժան այծեր, մեր միջի խառնողը հովիվներն ու շներն են, եթե դուք նրանց վռնդեք ձեր կողմերից, մենք բարեկամներ կլինենք»:
Այծերը լսեցին գայլերի խորհուրդը եվ վտարեցին հովիվներին եվ շներին:
Եվ սկսեցին թռչկոտել ազատության մեջ, ուտել ամենահյութեղ խոտն ու խմել ամենալավ առվակի ջուրը:
Իսկ գայլերը սպասեցին հարյուր օր, հավաքվեցին ու խժռեցին հիմար այծերին…
Նյութը հրապարակման պատրաստեց zNews-ը
Կիսվե՛ք Ձեր ընկերների հետ
