Մի ընչազուրկ մարդ աստծո փայտե արձան ուներ:

«Այնպես արա, որ հարստանամ», — աղոթում էր նա օրնիբուն, բայց աղոթքները տեղ չէին հասնում, և նա ավելի ու ավելի էր աղքատանում:

Ի վերջո նա բարկանում է, բռնում արձանի ոտքից ու խփում գլխով պատին:

Արձանիկը փշուր-փշուր է լինում, ու նրա միջից թափվում են ոսկե դրամները:

Երջանիկը հավաքում է դրանք ու ասում.

– Ես քեզ երկրպագում էի, բայց դու ինձ չօգնեցիր, հարվածեցի քեզ, ինձ երջանկություն տվեցիր:

Երկինքն օգնում է նրան, ով ինքն է իրեն օգնում:

Նյութը հրապարակման պատրաստեց zNews-ը

Կիսվե՛ք Ձեր ընկերների հետ