Օշոն սեքսուալության թեմային մոտենում էր բավականին յուրահատուկ և հաճախ սկանդալային տեսանկյունից։

Ըստ նրա՝ մեր սեքսուալ կյանքը քայքայող հիմնական գործոնները ոչ թե ֆիզիոլոգիական են, այլ հոգեբանական և սոցիալական։

Ահա այն հիմնական պատճառները, որոնք, ըստ Օշոյի, «սպանում» են բնական սեքսուալությունը.

1. Մեղքի զգացումը և կրոնական արգելքները

Օշոն պնդում էր, որ դարեր շարունակ կրոնները սեքսը ներկայացրել են որպես մեղք կամ կեղտոտ մի բան։ Երբ մարդը ներքուստ հավատում է, որ իր բնական մղումը սխալ է, նա չի կարողանում ամբողջությամբ հանձնվել պրոցեսին։ Այդ ներքին կոնֆլիկտը ստեղծում է լարվածություն, որն էլ քայքայում է հաճույքը։

2. Սեքսի «մտավոր» ընկալումը

Նա նշում էր, որ ժամանակակից մարդը չափազանց շատ է մտածում սեքսի մասին, բայց քիչ է զգում այն։ Սեքսը դարձել է գլխի մեջ կատարվող գործողություն (ֆանտազիաներ, տեխնիկաների մասին մտքեր), մինչդեռ այն պետք է լինի բնազդային և մարմնական։ Երբ միանում է բանականությունը, անհետանում է կենդանի էներգիան։

3. Սեքսը որպես պարտականություն կամ գործիք

Շատ հաճախ սեքսը վերածվում է «ամուսնական պարտքի» կամ օգտագործվում է զուգընկերոջը վերահսկելու համար։ Օշոյի կարծիքով՝ հենց որ սեքսի մեջ հայտնվում է «պետք է» բառը կամ նպատակասլացությունը, այն դադարում է լինել ստեղծագործական և ազատ էներգիա։

4. Ճնշվածությունը (Repression)

Սա ամենավտանգավոր գործոնն է։ Ըստ Օշոյի՝ ճնշված սեքսուալությունը վերածվում է տգեղ ձևերի՝ բռնության, պոռնոգրաֆիայի հանդեպ կախվածության կամ հոգեկան շեղումների։ Որքան շատ ենք փորձում ճնշել բնությունը, այնքան ավելի այլանդակված է այն դրսևորվում։

5. Լրջությունը

Օշոն հաճախ էր ասում, որ մարդիկ չափազանց լուրջ են վերաբերվում սեքսին։ Նրա համար սեքսը պետք է լինի խաղային, թեթև և ուրախ։ Լրջությունը սպանում է էկստազը։

Նրա լուծումը. Օշոն առաջարկում էր սեքսին վերաբերվել որպես մեդիտացիայի։ Նրա հայտնի «Սեքսից դեպի գերգիտակցություն» գաղափարի իմաստն այն է, որ միայն սեքսն ընդունելով և դրա միջոցով լիարժեք հանգստության հասնելով է հնարավոր գնալ դեպի ավելի բարձր հոգևոր մակարդակներ։

Նյութը հրապարակման պատրաստեց zNews-ը

Կիսվե՛ք Ձեր ընկերների հետ