Կարդալով անգլո-ամերիկյան դերասան Չարլի Չապլինի կենսագրությունը՝ զարմանում ես, թե ինչպես կարող է մի մարդու մեջ այդքան տաղանդ տեղավորվել։

Լեգենդի ողջ կյանքն ապացուցում է, որ հաջողության կարելի է հասնել չնայած բոլոր դժվարություններին։

Մեծ երգիծաբանը բազմակողմանի անձնավորություն էր՝ յուրահատուկ մտածողությամբ։

Խորաթափանց ճառը, որը նա արտասանել է իր ծննդյան 70-ամյակի հանդիսության ժամանակ և որն այսօր ներկայացնում է zNews-ը, մինչ օրս իմաստնության շտեմարան է համարվում, որ նորից ու նորից ես ուզում վերընթերցել։

Երբ ես սիրեցի ինքս ինձ, ես հասկացա, որ ցավն ու տառապանքը միայն նախազգուշական նշաններն են այն բանի, որ ես ապրում եմ իմ սեփական ճշմարտության դեմ: Այսօր ես գիտեմ, որ դա ազնվությունն է:

Երբ ես սիրեցի ինքս ինձ, ես հասկացա, թե որքան մեծ վնաս կարող եմ հասցնել մարդուն` ստիպելով նրան կատարել իմ ցանկությունները, նույնիսկ, երբ գիտակցում էի, որ դեռ դրա ժամանակը չէ,  և մարդը դրան պատրաստ չէ, նույնիսկ եթե այդ մարդը ես ինքս էի: Այսօր ես դա անվանում եմ հարգանք:

Երբ ես սիրեցի ինքս ինձ, ես դադարեցի ուրիշ կյանքի մասին երազել և հասկացա, որ այն ամենն, ինչն ինձ շրջապատում է, դրդում է ինձ աճել: Այսօր ես դա անվանում եմ հասունություն:

Երբ ես սիրեցի ինքս ինձ, ես հասկացա, որ ցանկացած իրավիճակում, ես գտնվում եմ ճիշտ վայրում, ճիշտ պահին և ամեն ինչ տեղի է ունենում ճիշտ ժամանակին: Եվ ուրեմն ես կարող եմ միշտ հանգիստ լինել: Այսօր ես դա անվանում եմ ինքնավստահություն։

Երբ ես սիրեցի ինքս ինձ, ես դադարեցի վատնել սեփական ժամանակս և ապագայի համար մեծ ծրագրեր կազմել: Այսօր ես անում եմ միայն այն, ինչն ինձ ուրախացնում է, այն, ինչը ես սիրում եմ անել և ինչը ստիպում է իմ սրտին ուրախ երգել: Ես անում եմ դա իմ սեփական ձևով ու ռիթմով: Այսօր ես դա անվանում եմ պարզություն:

Երբ ես սիրեցի ինքս ինձ, ես ազատեցի ինձ այն ամենից, ինչը վատ էր ազդում իմ առողջության վրա՝ ուտելիք, մարդիկ, իրեր, իրավիճակներ և այն ամենն, ինչ ինձ տանում էր անդունդ ու հեռու ինքս ինձանից: Սկզբում ես դա անվանեցի առողջ էգոիզմ, բայց այսօր ես գիտեմ, որ դա սեր է սեփական անձի հանդեպ:

Երբ ես սիրեցի ինքս ինձ, ես դադարեցի փորձել միշտ ճիշտ լինել և այդ օրվանից սկսած ես հազվադեպ եմ սխալվում: Այսօր ես պարզեցի, որ դա համեստությունն է:

Երբ ես սիրեցի ինքս ինձ, ես դադարեցի ապրել անցյալով և անհանգստանալ ապագայի համար: Այսօր ես միայն ապրում եմ ներկա պահով, որտեղ տեղի է ունենում ամեն ինչ: Ես դա անվանում եմ գոհունակություն:

Երբ ես սիրեցի ինքս ինձ, ես գիտակցեցի, որ միտքս կարող է անհանգստացնել ու խելագարության հասցնել ինձ: Բայց երբ ես այն կապեցի իմ սրտին, իմ միտքը դարձավ արժեքավոր արահետ: Այսօր ես այդ կապն անվանում եմ սրտի իմաստություն:

Այլևս կարիք չկա վախենալ վեճերից, հակամարտություններից կամ այլ խնդիրներից, որ կունենանք ինքներս մեզ կամ ուրիշների հետ: Նույնիսկ աստղերն են բախվում, և այդ բախումից նոր աշխարհներ են ծնվում: Այսօր ես գիտեմ, որ դա կյանքն է:

Նյութը հրապարակման պատրաստեց zNews-ը

Տեղեկացրե՛ք Ձեր մտերիմներին