Մեծ մարգարե Մովսեսը ճամփին էր առ Աստված, որպեսզի հարցնի, թե ինչպես շարունակի իր գործը, և ահա նա հանդիպեց մի չքավորի, ով հարցրեց.
– Դու ո՞ւր ես ուղևորվում, Մովսես:
– Ես գնում եմ Աստծուն տեսնելու, – պատասխանեց նա:
– Երբ տեսնես նրան, փոխանցիր, խնդրում եմ, որ ես աղքատ եմ և չգիտեմ՝ ինչպես բարելավեմ իմ կյանքը:
Մովսեսը խոստացավ փոխանցել: Շուտով նա տեսավ շատ հարուստ մի մարդու, ով հարցրեց.
– Դու ո՞ւր ես ուղևորվում, Մովսես:
– Ես գնում եմ Աստծու մոտ,- պատասխանեց Մովսեսը:
– Երբ տեսնես նրան,- ասաց հարուստը,- հարցրու, թե ես ի՞նչ անեմ: Ես ապահովված մարդ եմ և, այդուհանդերձ, Աստված շարունակում է ինձ ոսկով պատել:
Մովսեսը հանձն առավ և այդ խնդրանքը հաղորդել: Շուտով նա տեսավ Աստծուն և ասաց.
– Տեր իմ, ես եկել եմ քեզ մոտ, որպեսզի հարցնեմ, թե ինչպես շարունակեմ իմ գործը, և մեկ էլ, ինձ խորհուրդ է պետք երկու մարդկանց համար, որոնց ես հանդիպեցի ճանապարհին:
Աստված պատասխանեց.
– Օ, Մովսես: Դու ինձ հարցնում ես, թե ինչպես շարունակես քո գործը, բայց այս մարդկանց հետ պատահածը ցույց է տալիս, որ դու չես արել այն, որ կարող էիր անել` տալ աղքատին հարուստի ավելցուկը: Ինչպե՞ս ես կարող եմ քեզ ավելին հանձնարարել, եթե դու չես անում այն, ինչ որ հարկ էր անել:
Նյութը հրապարակման պատրաստեց zNews-ը
Կիսվե՛ք Ձեր ընկերների հետ
